อยากให้ทุกๆวันเป็นแบบวันนั้้น
วันที่ฉันและเดินอยู่ด้วยกันที่สยาม
แค่เดินใกล้ๆเธอหัวใจมันก็เริ่มสั่น
สั่นซะจนไม่กล้าพูดอะไรกับเธอ
ไม่รู้ว่าในใจเธอจะมีฉันรึเปล่า
ก็คงได้แต่ตั้งคำถามคนเดียวในใจ
ความจริงก้อยากรู้คำตอบ
แต่ก็กลัว
ไม่ใช่กลัวว่าเธอจะปฏิเสธ
เพราะนั่นเป็นคำตอบที่ฉันคิดว่าน่าจะได้ยินอยู่แล้ว
แต่กลัวว่าเธอจะยิ่งห่างจากฉันไปไกลขึ้นทุกที
สุดท้ายก้คงเป็นคำถามที่ไม่กล้าพูดไป
เอาละ ถึงเธอจะไม่เคยรู้
แต่ฉันก้อยู่ตรงนี้เสมอ
จะคอยเป็นห่วง ดูแลเธอ
แม้ว่าเธอไม่เคยมีฉันอยู่ในสายตา
หัวใจดวงนี้คงไม่มีที่ว่างให้ใครอีกแล้ว
ฉันจะพยายามนะ
แล้วซักวันฉันคงกล้าพูดออกไปว่า "รักเธอ"